دهان جريده از فرياد
اين روزا چقدر ياد قديم ها ميوفتم سهيل نفيسى گوش ميدادم از پيچ شمرون تا انقلاب پياده ميرفتم كافه هاى اون دورور كافه گيو( قبلش با خودم ميگفتم خدا كنه جا باشه) كافه آوانسن(درخت هاى بارون زده بلوار كشاورز) ورتا كيك استوديو ( دوستم از ايران رفت) سينما هاى داغون انقلاب بين راه مى رفتم ابرى ناخنامو درست كنه از داروخانه رامين لوازم آرايش مى گرفتم پيچ شمرون تاكسى پاسداران رو سوار مى شدم مى رسيدم خونه اصلا خسته نبودم چقدر دلتنگ اون روزهام
برچسب:
نویسنده: نیکا باقریان